درمان بیماری ام اس با استفاده از سلولهای پرتوان القایی

درمان بیماری ام اس با استفاده از سلولهای پرتوان القایی

www.callforpapers.irمحققان پژوهشگاه رویان با استفاده از سلولهای بنیادی پرتوان القایی روشی را برای درمان بیماری MS در فاز حیوانی عرضه کردند.

به گزارش پایگاه فراخوانهای علمی پژوهشی کشور (callforpapers.ir) علیرضا پویا- مجری طرح در گفتگو با خبرنگار مهر، یکی از مشکلات بیماران MS را از بین رفتن غشای سلولی ملین دانست و افزود: برای درمان این بیماری رویکردهای درمانی مختلفی با استفاده از دارو عرضه شده است که این داروها با سرکوب سیستم ایمنی بدن از پیشرفت بیماری جلوگیری می کند.

وی با بیان اینکه این روشها درمان بیماری تلقی نمی شود، اظهار داشت: در سالهای اخیر درمان با سلولهای بنیادی مانند سلولهای مزانشیمی و جنینی مطرح شده است ولی از 4 سال گذشته سلولهای بنیادی جدیدی با نام سلولهای بنیادی پرتوان القایی (iPS) مطرح شده است.

پویا با بیان اینکه این سلولها شباهت زیادی به سلولهای بنیادی جنینی دارند، یادآور شد: سلولهای بنیادی جنینی توانایی تولید انواع سلولهای بدن را دارند.

وی به بیان جزئیات طرح تحقیقاتی اجرا شده پرداخت و توضیح داد: در این پروژه سلولهای القایی پرتوان با استفاده از روش ناقلهای ویروسی به سلولهای الیکودندروسیت تبدیل شدند. سلولهای الیکودندروسیت سلولهایی هستند که غشای ملین را تولید می کنند.

مجری طرح اضافه کرد: با از بین رفتن غشای ملین آکسونها قادر به ادامه حیات نیستند از این رو اختلال در پیام رسانی سیستم عصبی ایجاد می شود.

این محقق با تاکید بر اینکه با تولید سلولهای الیکودندروسیت تولید شده به حیوانات مدل تزریق شد، افزود: تزریق این سلولها بر روی موش صحرایی انجام شد و نتایج تحقیقات نشان داد که این روش می تواند به عنوان روشی برای درمان بیماری MS مورد مطالعه قرار گیرد.

پویا در عین حال از محدودیت های روش ارائه شده خبر داد و در این باره گفت: استفاده از این روش بر روی انسانها محدودیت هایی دارد که از آن جمله می توان به احتمال رد پیوند اشاره کرد.

وی تومورزایی را از دیگر محدودیت های این روش نام برد و یادآور شد: تزریق مستقیم سلولهای بنیادی پرتوان القایی موجب تومور زایی می شود علاوه بر این از آنجایی که بیماری سیستم عصبی گسترده وسیعی در بدن دارد، از این رو به سادگی نمی توان مشخص کرد که بیماری از کدام ناحیه شروع شده است از این رو شناسایی محل مشخص برای تزریق این سلولها با دشواریهایی همراه است.

 

 

 

 

اشتراک گذاری نوشته در:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

هشت + 9 =